ODYSSEIA

'A journey that leads to the sun.'

Winnaarstype

Had ik u niet een tijdje geleden al verteld dat ik een winnaarstype ben? Dat er laatst nog een gratis paar sportschoenen voor mij bij Run2Day klaar lag en dat ik een jaar lang de Mezz kon verblijden met mijn bezoek zonder daar ooit maar een kaartje te hoeven kopen? U kunt er in deze komkommertijd de archieven op napluizen en dan komt u vast nog meer winner stories tegen. Daar is er vandaag in ieder geval eentje aan toegevoegd. Begin dit jaar werd door uitgeverij Atlas gevraagd een favoriet fragment uit de boeken van Haruki Murakami in te zenden om geplaatst te worden in de ‘Haruki Murakami Agenda 2010’. Plichtsgetrouw als ik ben heb ik het volgende fragment uit ‘de Opwindvogelkronieken’ ingezonden:

 

‘Als ik het allemaal op een rijtje zet, vind je het dan raar dat ik vraag: ‘Wat is er zo logisch aan het leven?’ Ik weet het niet. Misschien dat er op de wereld twee verschillende soorten mensen bestaan: mensen voor wie het leven een samenhangende puddinglogica bezit, en mensen voor wie het als los zand aan elkaar hangt en altijd uitdraait op macaronischotel. Maar als mijn boomkikkers van ouders instantpudding in de magnetron stoppen en bij de ping komt er macaronischotel uit, dan durf ik te wedden dat ze tegen elkaar zeggen: ‘We zullen er wel per vergissing instantmacaronischotel in hebben gedaan.’ Of ze pakken die macaronischotel en vertellen om het hardst: ‘Nee, het ziet er wel uit als macaronischotel, maar eigenlijk is het pudding.’ En als ik ze dan vriendelijk probeer uit te leggen dat het weleens voorkomt dat je er instantpudding in stopt maar macaronischotel terugkrijgt, dan weigeren ze me te geloven en dan heb ík het gedaan. Snap jij daar iets van, Opwindvogel?’

Wat schetst mijn verbazing. Vandaag vind ik in de brievenbus een pakketje van Uitgeverij Atlas met daarin een bedankbrief en de ‘Haruki Murakami Agenda 2010’. Het door mij gekozen citaat is opgenomen in de agenda. Een mooie afsluiting van mijn project Murakami 2009, toch?

Doel, september 2009

Kreta, augustus 2009

Doel, september 2009

Doel, september 2009

Doel, september 2009

Doel, september 2009

Doel, september 2009

Doel, september 2009

Sportperikelen

De kop is eraf! Vandaag heb ik mijn eerste veldrit van het seizoen gereden dus de winter is officieel begonnen. De organiserende club, TC De Kleppers uit Dongen, had een mooie route van zestig kilometer uitgezet door het bosgebied tussen Oosterhout, Breda en Dongen. Brede bospaden werden afgewisseld door steile klimmetjes door het mulle zand en onderweg werd ook nog de mountainbikeroute van Dorst meegepakt. Het was ’s ochtends wat fris, maar door het gevarieerde parcours kreeg ik het al snel warmer. Ondanks de regen van de afgelopen tijd was de route niet al te zwaar. Overal was te goed fietsen, met uitzondering van de laatste steile klimmetjes door het mulle zand. Binnen de drie uur had ik de zestig kilometer afgerond en kon ik me bij de finish met een kop soep opwarmen. Mijn complimenten voor de geweldige organisatie!

De start van het winterseizoen vraagt automatisch om een evaluatie van de zomer. Begin dit jaar had ik me een aantal doelen gesteld: PR’s op de tien kilometer en de halve marathon en een marathon uitlopen. Over de eerste twee doelen kan ik duidelijk zijn: ik ben zeer tevreden met de persoonlijke records die ik respectievelijk in Zundert en Gilze heb gelopen. Naar het laatste doel kijk ik met meer gemengde gevoelens terug. Drie keer heb ik dit jaar de marathonafstand overschreden. Eén keer in een training, de andere twee keren in de Mergellandmarathon en de marathon van Zeeland. Uitlopen was voor mij het belangrijkste, maar stiekem denk je toch ook wel aan een mooie tijd onder de vier uur, maar dat is mij dit jaar niet gelukt. De stap van de halve marathon naar de hele is toch erg groot gebleken. Aan de andere kant mag ik ook wel heel tevreden zijn want ik ben dit jaar voor het eerst in mijn leven op het podium geëindigd, en dan nog wel bij de Hardloop4daagse in Apeldoorn. Verder heb ik het plezier ik het fietsen en vooral het mountainbiken teruggevonden. Uiteindelijk kan ik tevreden terugkijken.

Maar het is ook tijd om vooruit te kijken. Ik heb mooie sportplannen voor de winter. Volgende week wil ik in Etten-Leur – als die ellendige verkoudheid eindelijk eens over is – proberen een nieuw PR op de halve marathon te lopen. Twee weken later loop ik een heuvelachtige wedstrijd van drieëndertig kilometer vanuit Battice. Dat alles moet ervoor zorgen dat ik eind november in Geldrop dan toch maar een fatsoenlijke tijd op de marathon ga wegzetten. Op de zondagen pak ik de veldtoertochten in de regio mee om zo de fietsconditie niet te verliezen. Volgend jaar februari staan Groet uit Schoorl en de Midwintermarathon op de planning. Met Pinksteren wordt er in Apeldoorn honderd kilometer gelopen en in oktober staat natuurlijk de marathon van Zeeland weer op het programma. Verder ben ik naar de mogelijkheden aan het kijken om deze zomer eens niet naar de andere kant van de wereld te reizen, maar om met minimale middelen Europa te doorkruisen op de mountainbike. U ziet: 2010 begint al een beetje vorm te krijgen.